Elbrus 401 PC - masowa produkcja w Rosji

 Rosyjski super procesor i komputer Elbrus 401 PC w masowej produkcji 

Rosjanie mają praktycznie całkowicie własnego peceta i Super nowoczesny procesor 

Rosjanie mogą już kupować sobie komputery osobiste krajowej produkcji, które pod względem architektury niewiele mają wspólnego z współczesnymi pecetami zachodnimi. Maszyna o nazwie Elbrus-401 PC, stworzona przez firmę MCST (Moscow Center of SPARC Technologies) wydajnością nie tylko dorównuje współczesnym komputerom ale nawet w wielu aspektach je przewyższa, kosztuje tyle co MacBooki Pro w najmocniejszych konfiguracjach, a nabywcom daje gwarancję, że w środku nie ma żadnych mechanizmów szpiegujących z USA czy NATO (tzw. backdoorów, ani możliwości ich zdalnego zablokowania z USA, CIA czy NSA). 

Komputer Elbrus 401 PC

Sprzedawany w prawdziwie staroszkolnej obudowie MiniTower rosyjski komputer robi wrażenie swoimi wnętrznościami: kwadratowa płyta główna niczym z filmów o podboju kosmosu, a na niej ten autorski mikroprocesor Elbrus-4S (a wchodzą już nowsze), w najtańszej szkolnej wersji masowej wykonany w litografii 65 nm. Rosja nie ustępuje Zachodowi ani Dalekiemu Wschodowi w procesach technologicznych, Rosjanie także śmiało konkurują w dziedzinie architektury stając się w szybkim tempie potęgą technologiczną niezależną od bardzo drogich amerykańskich patentów i wad systemowych czyli backdoorów z USA i NATO. 

Elbrus-4S jest kompletnym układem typu System-on-a-Chip: cztery rdzenie w architekturze VLIW (bardzo długie słowo instrukcji) zapewniają mu wyższą niż w x86 wydajność dla współbieżnie uruchamianego kodu, a uproszczenie jednostek sterujących oddaje praktycznie całe zarządzanie przepływem kodu kompilatorowi, tak że software’owe optymalizacje są tu znacznie skuteczniejsze. Rdzenie w sposób wystarczająco dobry i niezawodny taktowane są zegarem 750 MHz, każdy z nich ma do dyspozycji 8 MB cache L2, układ zapewnia także trzykanałowy kontroler pamięci i komplet kontrolerów I/O. 

Linux Kernel 4.10 - jądro na 2017 rok

Podkręcanie Nvidii, wirtualizacja GPU Intela i sprawniejszy zapis na USB

Zimowy, wydany na przedwiośniu Linux 4.10 wydany dnia 19 lutego 2017 zgodnie z harmonogramem – i tym razem po dużym, ale nieciekawym dla zwykłego użytkownika wydaniu 4.9 z 16 tysiącami usprawnień, dostajemy kernel, który przynosi dużo dobrego. Wciąż jeszcze nie ma nowego mechanizmu komunikacji międzyprocesowej, wciąż linuksowego kernela nie zbudujemy łatwo za pomocą kompilatora LLVM/Clang, ale lista nowości sprawia, że niejeden użytkownik distro ze starszymi wersjami jądra czyli kernela linuksowego rozejrzy się za repozytorium zawierającym wersję najnowszą. W dystrybucji Linux Rosa Fresh jak zawsze nowe jądro wejdzie w dojrzalszej podwersji, około Linux 4.10.5, jako że najlepsza dystrybucja linuksowa dba o stabilność, bezawarayjność i wydajność kolejnych jąder Linuksa. 

Grafika na jądrze Linux 4.10 

Przegląd nowości zaczynamy od tego co widać czyli od grafiki. Opensource’owy sterownik nouveau potrafi już podkręcać częstotliwości zegara dla wspieranych kart graficznych (NvBoost). Wciąż robi się to ręcznie, ale efekt jest wart uwagi – wydajność nouveau zaczęła zbliżać się do wydajności własnościowych sterowników Nvidii, przynajmniej na GeForce z serii 600 i 700. Na kartach z serii 900 jest trochę gorzej, a z najnowszą serią 1000 lepiej się nie irytować – wciąż nie ma dobrej sprzętowej akceleracji. To katastrofalna polityka firmy Nvidia, która do tej pory nie udostępniła deweloperom podpisanych obrazów firmware kart.

Oprócz tego należy wspomnieć o takich nowościach w nouveau jak wsparcie trybu atomicznego dla rozdzielczości ekranowych (ułatwiające konfigurację trybu graficznego), możliwość podłączenia wielu monitorów przez jedno złącze DisplayPort (MST), a nawet sterowanie diodami LED na karcie graficznej. 

Zmiany w sterowniku AMDGPU są tym razem skromniejsze. Ulepszono zarządzanie energią, ujawniono informacje o pracy wentylatora dla monitora sprzętowego, dodano wsparcie dla urządzeń wirtualnych i dodano wsparcie dla architektury Polaris 12.